Μοντεσσόρι

Ένα παραμύθι…βάλσαμο, για τις μέρες του εγκλεισμού.

Διαβάστε ένα παραμύθι, παράδειγμα για τις μέρες που διανύουμε, γραμμένο από ένα ψυχολόγο που το έργο του δεν κινείται σε μυθικά πλαίσια αλλά σε πραγματικά.
Τόσο πραγματικά που αντί αυτό να σας προβληματίσει, θα σας ενθουσιάσει και θα σας κάνει να το διαβάσετε με ευχαρίστηση πολλές φορές, ώστε το παιδάκι σας να καταφέρει το κατανοήσει και στο τέλος να το αφομοιώσει.

Δεν είναι τυχαία η αναφορά μου στον συγγραφέα της ιστορίας και στην ιδιότητά του. Θέλω με αυτόν τον τρόπο να σας δελεάσω περισσότερο, να διαβάσετε την ιστορία που μιλά για τον μικρό Μίλτο, το μοναχοπαίδι του μπαμπά και της μαμάς του, που ζει σε ένα σπίτι με έναν όμορφο κήπο, δίπλα στο δρόμο.

Ο Μίλτος, θυμώνει που βρίσκεται συνέχεια μέσα στο σπίτι και βαριέται αφόρητα, τώρα που το σχολείο έχει σταματήσει. Και όλα αυτά, εξαιτίας του κορονοϊού, ενός ιού, μιας γρίπης δηλαδή, και όχι ενός τεράστιου ανθρώπου με κορώνα, που έβηχε και φτερνιζόταν!

Σας ακούγετε κοινότοπο;;

Έμενα πάντως, κάπως έτσι μου φάνηκε, όταν είδα τη ζωγραφιά στο εξώφυλλο και διάβασα τις δύο πρώτες σελίδες.

Και κάπου εκεί, στην τρίτη σελίδα, μπήκα επιτέλους στο νόημα!

Την ιστορία δεν την έχει γράψει συγγραφέας, ούτε την έχει εικονογραφήσει επαγγελματίας εικονογράφος.
Είναι η προσπάθεια ενός άξιου και άκρως υποψιασμένου ψυχολόγου που το έργο του είναι να ξεκλειδώνει παιδικές ψυχές, να μπει στο μυαλό του μικρού Μίλτου και να διεισδύσει κάτω από την επιφάνεια της δική του.
Να τον προκαλέσει, να κάνει τις αποδοχές που χρειάζεται και με διαδραστικούς τρόπους, όπως τη ζωγραφική και πάνω από όλα τον διάλογο, να παραδεχτεί και να αποδεχτεί ότι οι μέρες που ζούμε δεν είναι συνηθισμένες, αλλά και να ελπίσει ότι η ζωή μας, δεν θα είναι πάντα να μένουμε μέσα στο σπίτι.

Ο Μίλτος είναι κάθε ένα από τα παιδιά μας, με τις αγωνίες, τα άγχη, τις απορίες του, την παιδικότητα του που δεν πρέπει να χαθεί… Και από την άλλοι, είμαστε εμείς οι γονείς, που σαν τους γονείς του Μίλτου, προσπαθούμε να προστατέψουμε τα παιδιά μας και να τους δώσουμε ότι καλύτερο έχουμε μέσα μας και κυρίως τη μεγάλη, πελώρια καρδιά μας!!!


Η ιστορία “Ο Μίλτος και η μεγάλη, πελώρια αγάπη” έχει δημιουργηθεί από τον
Τριαντάφυλλο Τριανταφυλλάκο, Ψυχολόγο της Μοντεσσοριανής Σχολής Αθηνών Μαρίας Γουδέλη, και παρουσιάζεται σε δύο εκδοχές, η μία πιο μικρή για παιδιά προσχολικής ηλικίας και μία για το νήπιο και τις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Πατήστε στη σελίδα, Μοντεσσοριανή Σχολή Αθηνών Μαρία Γουδελή και κατεβάστε ελεύθερα σε μορφή pdf, την εκδοχή που καλύπτει ηλικιακά, το δικό σας παιδί!

Καλή Ανάγνωση!

Ο τρόπος που διάλεξα, για την ελευθερία του νου μου και της έκφρασης, στα χρόνια του κορονοϊού. Το ταξίδι που ξεκινάω μαζί σου, θα μας απελευθερώσει και θα μας παροτρύνει για νέες στεριές, με αστείρευτη έμπνευση, οδηγώντας μας σε περιπετειες ντυμένες με τη σκοπιά της καινούριας ματιάς. Αυτή είναι η ευχή μου... να πιάσει τόπο η προσπάθεια μου αυτή, που ετούτη τη στιγμή μέσα από τις λέξεις, δείχνει σε εσένα το ταπεινό νόημα της.

No Comments

  • Σταματία

    💕Πολύ ωραίο παραμύθι και επίκαιρο που βοηθάει τα παιδιά να κατανοήσουν γιατί πρέπει να κάνουν λίγο υπομονή μέσα στο σπίτι και χωρίς το σχολείο 🌼

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *